یه قوری چینی گل قرمز خوشگل بردار.
اندازه ی یه کف دست سر خالی گل گاوزبون توش بریز،چند پر هم سنبل طیب بهش اضافه کن.
آب سماور که حتمآ داره میجوشه؟
اگر نه... فتیله رو بکش بالا.بذار جوش بیاد آبش.
حالا آب جوش رو بریز تو قوری،روی گل گاوزبون و سنبل طیب ها ،بعد بذار دم بکشه.
یه فنجون ترجیحآ بلوری بردار .یه تیکه نبات قد یه بند انگشت بنداز توش.
حالا دم کرده ی داغ رو بریز تو فنجون.
صدای "تریک...تریک" نبات رو شنفتی...؟ لذت بردی...؟
حالا با یه قاشق چایخوری دسته برنجی کوچولو(که احتمالآ مال جهاز مادربزرگ مامانت بوده و حالا به تو ارث رسیده) همش بزن.نباته تو فنجون حل میشه و لعاب میده.
آخ... داشت اصل کاری رو یادم میرفت.چن تا قطره آبلیمو بهش اضافه کن.رنگ قهوه ای گل گاو زبون میشه رنگ یاقوت.
حالا یه آهنگ خاطره انگیز بذار.بدیع زاده...فروغی...بنان یا هر خواننده ی دیگه ای که صداش تو رو از این حال و هوای امروزی دور میکنه...
خوب.همه چی مرتبه.حالا برو یه جایی که راحتی بشین.فنجون رو بگیر تو دستات.اول بو بکش محتویاتش رو تا عطر لیمو دلت رو حال بیاره.بعدش دیگه وقت خوردنه.
بنوش ...به سلامتی آرامش...خوشبختی...رهایی ... و رویاهای قشنگ زندگی...
